Lees hier het verslag van de openingstocht, beeldend verteld en fraai vastgelegd door onze fietsende reporter, Jan-Willem van Horssen.

Na avonden van geploeter in het donker op de ATB was het vandaag eindelijk zo ver. De…, onze eigen openingstocht. Waren de weergoden ons vorige week niet gunstig gezind, de vooruitzichten voor vandaag waren aanmerkelijk beter. “Oh ja, en of je dan ook even wat foto’s wilt maken voor de website, en een (kort) stukje wilt schrijven”. Ja, het bestuur weet van delegeren.

Twee groepen, 60 of 80 km. Wat een mooie opkomst. En wat een mooie afspiegeling van ons ledenbestand. Beetje weinig vrouwen. Kom op dames!

In de 80 km groep liet nog niet iedereen zich van voren zien. Een zeker individu dat al met een hartslag van 166 bij de start arriveerde, meldde zich slechts eventjes vooraan toen hij de wind in de rug voelde 🤪.

Omdat mijn vertrouwde Nikon niet in de zakken van mijn jasje paste had ik mijn toevlucht gezocht tot mijn kleine Sony compact. Toch geen goede keuze, twee pogingen langs het van Starkenborgh vielen compleet in het water. Nou, wat je dan aan hoon en spot van het peloton over je heen krijgt is voldoende om het ergste roest van je ketting te verwijderen. Gelukkig kwam na de zure opmerkingen het zoete gebak bij Garnwerd aan Zee, een prima keuze. De camera kon ik resetten en we besloten om toch maar weer met elkaar verder te gaan.

Helaas bleek de 60 km groep een lekke band te hebben. Bij het maken van foto’s bij het kerkje van Oostum bleek de achterstand al 20 minuten. Eer ik de camera had ingepakt was de achterstand op de 60 km groep ook aanzienlijk. Vlak bij Dorkwerd kon ik bijna aansluiten maar na de brug over het kanaal gingen zij naar rechts en mijn route naar links. Vlak voor Leegkerk kwamen we elkaar weer tegen. Na even met met z’n drieën op kop gereden te hebben splitste de route zich wederom en ging ik verder met de 80 km. 

Je gunt het natuurlijk niemand. Maar stel je voor dat iemand van de 80 km groep lek zou rijden. Dan had ik nog een heel klein kansje op aansluiting. Dus lekker doorgaan. En dat was geen enkel probleem gezien de mooie route. Na het Groninger landschap ook nog even een lusje Drenthe in, dus ja hoor klinkertjes in overvloed. Maar alle inspanningen mochten niet baten. Nergens groen en/of roze te bekennen. En toch, als ik naar de gemiddelde snelheden op Strava kijk; het had gekund 😊👍. Mooie tocht! Het wegseizoen is geopend.